Walka z nadprogramowymi kilogramami to dla wielu moich podopiecznych prawdziwa droga przez mękę. Czasami, mimo szczerych chęci, „wilczy głód” wygrywa z silną wolą. W świecie farmakologii odchudzającej istnieje kilka nazw, które budzą skrajne emocje. Jedną z nich jest bez wątpienia Adipex-P produkowany przez giganta farmaceutycznego Teva. To nie jest zwykły suplement diety z zielonej herbaty. To lek kalibru ciężkiego, który w USA ma status kultowego „zabójcy apetytu”. W tym wpisie przyjrzymy się fenterminie – substancji, która sprawia, że jedzenie przestaje być priorytetem, ale też niesie ze sobą ryzyko, którego nie wolno ignorować.

Adipex-P w dawce 37,5 mg to produkt, o który pytacie mnie niezwykle często. Jako trener personalny muszę podchodzić do tematu uczciwie. Nie będę Wam mydlił oczu, że to „magiczna pigułka”, która zrobi robotę za Was. Jednak mechanizm jej działania jest fascynujący i dla osób z dużą otyłością może być on punktem zwrotnym. Zanim jednak sięgniecie po ten środek, musicie wiedzieć, z czym macie do czynienia. To nie są żarty, to silna ingerencja w układ nerwowy.

Co to właściwie jest Adipex-P i skąd się wziął?

Adipex-P to nazwa handlowa leku produkowanego przez firmę Teva, a jego sercem jest substancja czynna o nazwie fentermina (w formie chlorowodorku). W opakowaniu znajdziecie 100 tabletek, co teoretycznie wystarcza na ponad trzy miesiące kuracji, choć lekarze rzadko zalecają tak długie cykle bez przerwy.

Historia fenterminy sięga roku 1959, kiedy to amerykańska FDA (Agencja Żywności i Leków) zatwierdziła ją do krótkotrwałego leczenia otyłości. To ważne słowo: „krótkotrwałe”. Dlaczego? Ponieważ fentermina jest chemicznie spokrewniona z amfetaminą. Nie bójcie się tego porównania – chodzi o strukturę chemiczną i sposób oddziaływania na mózg, a nie o to, że jest to narkotyk uliczny. Jest to lek psychostymulujący, który w Polsce obecnie nie jest dopuszczony do obrotu aptecznego, choć kiedyś był dostępny. Jego status wynika z potencjału nadużywania i skutków ubocznych, o których powiem później.

Jak działa fentermina? Oszukiwanie mózgu

Mechanizm działania Adipexu można porównać do przełączenia wajchy w mózgu z pozycji „głód” na pozycję „akcja”. Fentermina działa na ośrodkowy układ nerwowy, konkretnie na podwzgórze, gdzie znajduje się ośrodek sytości. Dzieje się to na trzech głównych płaszczyznach.

1. Stymulacja noradrenaliny

Lek ten jest agonistą receptorów adrenergicznych. Mówiąc prościej: zmusza organizm do wyrzutu noradrenaliny. To ten sam neuroprzekaźnik, który uwalnia się w sytuacjach stresowych lub podczas walki. Kiedy Twój organizm jest w trybie „walki lub ucieczki”, ostatnią rzeczą, o jakiej myśli, jest jedzenie. Trawienie schodzi na dalszy plan. Dlatego po zażyciu tabletki uczucie głodu po prostu znika. Możesz patrzeć na ulubioną pizzę i nie czuć absolutnie nic.

2. Wpływ na dopaminę i serotoninę

Oprócz noradrenaliny, lek wpływa też na inne neuroprzekaźniki. Dopamina odpowiada za motywację i energię, a serotonina za nastroju. Dzięki temu, mimo że jesz znacznie mniej (często poniżej 1000 kcal, czego normalnie nie zalecam, ale tu dzieje się to samoistnie), nie czujesz się ospały czy smutny. Wręcz przeciwnie – użytkownicy często zgłaszają przypływ euforii i chęci do działania.

3. Podkręcenie metabolizmu

Jako stymulant, Adipex-P podnosi tętno i ciśnienie krwi. To sprawia, że Twój „silnik” pracuje na wyższych obrotach, nawet gdy siedzisz. Zwiększone wydatkowanie energii (termogeneza) w połączeniu z drastycznym ograniczeniem kalorii daje efekt szybkiej utraty wagi.

Dawkowanie: Rygor jest niezbędny

Producent i lekarze są tutaj zgodni: jedna tabletka (37,5 mg) dziennie to absolutne maksimum. Tabletkę przyjmuje się rano, najlepiej przed śniadaniem. Dlaczego rano? Ze względu na silne działanie pobudzające. Jeśli weźmiesz Adipex po południu, możesz zapomnieć o przespanej nocy. Bezsenność to jeden z najczęstszych problemów przy niewłaściwym stosowaniu.

Co więcej, leku nie stosuje się w nieskończoność. Standardowa kuracja trwa zazwyczaj kilka tygodni. Po tym czasie organizm wyrabia tolerancję – lek przestaje działać tak spektakularnie, a zwiększanie dawki jest niebezpieczne dla serca. Należy wtedy zrobić przerwę, aby receptory „odpoczęły”.

Ciemna strona mocy: Skutki uboczne

Nie ma róży bez kolców, a w przypadku tak silnego stymulantu kolce mogą być ostre. Adipex-P nie jest cukierkiem. Lista skutków ubocznych jest spora i każdy powinien ją znać przed podjęciem decyzji.

• Układ sercowo-naczyniowy: To największe zagrożenie. Kołatanie serca (tachykardia), wysokie ciśnienie krwi, bóle w klatce piersiowej. Osoby z jakimikolwiek problemami kardiologicznymi, nadciśnieniem czy po udarach mają bezwzględny zakaz stosowania tego środka.
• Układ nerwowy: Nadmierne pobudzenie, drżenie rąk, niepokój, bezsenność, bóle i zawroty głowy. Czasami może pojawić się drażliwość – tzw. „nerwowość sterydowa”, choć tu wywołana innym mechanizmem.
• Układ pokarmowy: Suchość w ustach (bardzo charakterystyczna), nieprzyjemny smak, zaparcia lub rzadziej wymioty.

Warto też wspomnieć o potencjale uzależniającym. Choć nie jest to tak silne uzależnienie jak przy narkotykach, psychika szybko przyzwyczaja się do stanu „łatwego niejedzenia” i wysokiej energii. Odstawienie może wiązać się z „zjazdem” energetycznym i wilczym apetytem.

Dla kogo jest ten lek?

Adipex-P jest przeznaczony dla osób z otyłością (BMI powyżej 30), u których dieta i ćwiczenia nie przyniosły efektów. To „ostatnia deska ratunku” przed zabiegami chirurgicznymi. Nie jest to środek dla kogoś, kto chce zrzucić 3 kg przed wakacjami. Ryzyko zdrowotne jest zbyt duże w porównaniu do korzyści przy małej nadwadze.

Podsumowanie: Czy warto ryzykować?

Jako trener zawsze stawiam na trwałe zmiany nawyków. Adipex-P 37,5 mg to potężne narzędzie, które może dać Ci „kopa” na start. Pomoże zobaczyć pierwsze efekty, co motywuje do dalszej pracy. Jednakże, jeśli w czasie brania tabletek nie nauczysz się zdrowo jeść i nie wprowadzisz aktywności fizycznej, to cała kuracja pójdzie na marne. Schudniesz, a potem przytyjesz.